به نام دل

 از خدا خواستم تا دردهايم را از من بگيرد،
 خدا گفت: نه!
 رها کردن کار توست. تو بايد از آنها دست بکشي.
 از خدا خواستم تا شکيبايي ام بخشد،
 خدا گفت: نه!
 شکيبايي زاده رنج و سختي است.
 شکيبايي بخشيدني نيست، به دست آوردني است.
 از خدا خواستم تا خوشي و سعادتم بخشد،
 خدا گفت: نه!
 من به تو نعمت و برکت دادم، حال با توست که سعادت را فراچنگ آوري.
 از خدا خواستم تا از رنج هايم بکاهد،
خدا گفت: نه!
 رنج و سختي ، تو را از دنيا دورتر و دورتر، و به من نزديکتر و نزديکتر مي کند.
 از خدا خواستم تا روحم را تعالي بخشد،
 خدا گفت: نه!
 بايسته آن است که تو خود سر برآوري و ببالي اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوي.
 من هر چيزي را که به گمانم در زندگي لذت مي آفريند از خدا خواستم و باز گفت: نه.
 من به تو زندگي خواهم داد، تا تو خود از هر چيزي لذتي به کف آري.
 از خدا خواستم ياري ام دهد تا ديگران را دوست بدارم، همانگونه که آنها مرا دوست دارند.
 و خدا گفت: آه، سرانجام چيزي خواستي تا من اجابت کنم!

 <><><><>  عشق سه سانیه نگاه است><><>  
                        

 <><><><>  سه دقيقه خنديدن است  ><><> 
                         

 <><><><>  سه ساعت صفا است  ><><>    
                        

 <><><><>  سه روز آشنايي است  ><><>    
                       

 <><><><> سه هفته بي قراري است><><> 
                      

 <><><> <> سه ماه وفاداري است  ><><>     
                    

 <><><><> سه سال انتظار است  ><><>      
                     

 <><><><>  سي سال پشيماني است><><>

کاش مي دانستم

شعله روشن چشمان تو

با رعد چه ربطي دارد

که چنين خرمن دل ها را مي سوزاند

کاش مي دانستم

کيست آن مرغ معما گونه

که در آيينه چشمان تو ماوا دارد

و مرا مي خواند

سوي دنيايي دور

که در آن پنجره ها آبي آبي هستند

کاش مي دانستم

چيست آن راز بزرگ

در عتاب نگه مضطربت

که چنين خانه من را ويران مي سازد

کاش مي دانستم!!   

 

بد از تو در شبهاي تير و تار من  ديگر چگونه 
ماه اواز هاي طرح جاري نورش را تكرار ميكند
بد از تو من چگون اين اتش نهفته
به جان را خوا موش مي كنم؟
اين سينه سوز درد نهان را
بد از تو چگونه فره موش ميكنم؟
با اميد مهر تو پيوسته زيستبد از تو؟
اين مبادا كه بد از تو نيستم
بد از تو افتاب سيا است
ديگر مرا در خلوت خاص تو راه نيست
بد از تو
در اسمان زنده گيم  مهر و ماه نيست
بد از ممن اسمان ابيست 
ابي مثل هميشه ابي

 <<<<<درفروغ چشمان تو بود كهاموختماموختم>>>>
<<<<<<زیبا ترين ترانه هاي زنده گي رو>>>>>
<<<تويك باورسبزي فرا ترازقا نون گياه>>>>
<<<<<در پس پرده هاي توري >>>>>
 

چقدر خوبه که من هستم. چقدر خوبه که راه میرم، که فکر میکنم، که حرف می زنم، که سعی میکنم به خودم ثابت کنم که هستم!

چقدر خوبه که اینقدر ضعیفم، اینقدر تنهام، اینقدر دلتنگم، اینقدر محتاجم .... محتاجم به بودنت، به شنیدنت، به حس کردنت!

نمی دونم چه شادی بزرگیه وقتی توی قلب کوچیکم حس ات میکنم! وقتی صدات میکنم و جواب میدی! وقتی غمگین ام و تاب تحمل هیچ کس و هیچ چیز رو ندارم، وقتی زدم به سیم آخر، وقتی همه بهم پشت کردن، همه نامرد شدن، همه تنهام گذاشتن، وقتی چشم باز میکنم میبینم منم و یه دنیای بزرگ خالیه بی در وپیکر و یه بیابون خشک و بی آب و علف و یه جسم ضعیف و یه پای لنگ و یه راهی که انتها نداره ........

توی این وقتا، همون وقتایی که دلم از شدت غم میخواد بترکه ، همون وقتایی که بغض داره خفه ام میکنه ، یهو یه چیزی ، یه صدایی ، یه موجی ، یه آرامشی میاد و دلمو خالی میکنه از هرچی غم و غصه اس. میاد و همه وجودمو لبریز میکنه از یه حس غریب، حس غریب ..... حس غریب پرواز، پرکشیدن، سبک شدن .... رفتن تا اوج آسمون ها، تا اون بالای بالا، تا اونجایی که فقط آرامشه و بس!

تا پیش خود خدا !

چقدر خوبه که من هستم، که اینقدر ضعیفم، که اینقدر زود احساس شکست و تنهایی میکنم. که اینقدر لوس و بچه ننه ام که زود بغض می کنم، که زود میزنم به سیم آخر!

چقدر خوبه که برای ثابت شدن ام به هیچی احتیاج ندارم جز گاه گاهی حضورت!

.

وقتی چشمت. تنهای تنها. تو بستر اشک.

خوابش نمی برد

من با تو بودم  اما ندیدی

وقتی خیا لت. پروانه می شه.تا شعله می رفت.

اما نمی مرد

من با تو بودم اما ندیدی

شبی که در قفس باز بود و تو

می تونیتی بری و ابی بشی

دست کم تا لب تا ریکی بیای

مثه یه حادثه افاتبی بشی

موندی و حتی رو اسم پرواز هم خط کشیدی

برای رفتن. من با تو بودم اما ندیدی

وقتی که چشمات غیر از نگاهت.ایینه هم داشت

وقتی نگاهت تا بی نهایت. یه لهظه کم داشت

چشم انتظار اون لهظه بودم

ایینه دار اون لحظه بودم

من با تو بودم اما ندیدی

><><><ازم پرسید که به خاطر چکسی زنده ای؟><><><

><><><با اینکه دوست داشتم با تمام وجود داد بزنم><><><

><><>< وبگم به خاطر تو ولی گفتم  به خاطرهیچ کس><><><

><><><گفت پس به خاطر چي زنده اي؟><><><

><><><به اينكه دوست داشتم داد بزنم و بگم به خاطر تو><><><

><><><ولي با بغض و غم بهش گفغتم  به خاطر هيچي><><><

><><><من ازش پرسيدم به خاطر چي زنده اي ؟><><><

><><><در حالي كه اشك تو چشمنش جمع شده بود><><><

><><><گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچي زنده است><><><

گفتی که به احترام گل بارون باش****بارون شدم و به روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را ****از عشق تو گونه حای او بوسیدم

گفتی که ستاره شو ولی روشن کن ****حمچو گل ستارحا تابیدم

گفتی که برای باغ دلم پیچک باش ****بر یاس نگاه تو پیچیدم

گفتی برای لظه ای دریا شو ****دریا شدم و تو را در ساحل دیدم

گفتی برای لحظه ای مجنون باش****مجنون شدم و ز دوریت نالیدم

گوتی که بیا و از وفایت بگزر  ****ازلحظه بی وفاییت نالیدم

گفتی که بحانه ات بریم کافیست****منای لطیف عشق را فحمیدم

اون چقدر ساده ازم بريدورفت*****وانمود كردكه منم را نديد و رفت

حمه گفتن اون ازت بي خبره*****به خدا گريه حامو شنيد و رفت

كم كم حس كردم براش تكراريم*****يه عروسك جديد خريدورفت

اونيكه قسم ميخورد عاشقمه *****جام گزاشت تنحا و نااميدورفت

يادشم نموند يه روزيه عاشق*****سر به ديوار غما كوبيد و رفت

مثل لبخند روي لبام شكفت*****مثل اشكي از چشمام چكيد و رفت

قحرمان سرنوشت من يه روز *****امد حماسه اي افريد و رفت

مثل گل بودم تاپجموردم اونم*****مثل يه قناري پر كشيد و رفت

مثل يه غريبه امد حالمو  ******خلي سرد و سرسري پرسيد و رفت

خبرش كردم دارم ميميرم*****امد و جون دادنم رو ديد و رفت

مثل گونجيشكي رو دلم جا گزاشت****زير اين باروناي شديد رفت

قفس چشماشو واكرد روي من *****يهو گنجيشك دلم ر كشيدورفت